In `t nieuws!

Zorgboerderijen staan steeds vaker onder druk (Foto: RTV Drenthe)

 

 

woensdag 9 november 2016 Rtv Drenthe op locatie

VALTHERMOND - Steeds meer kleine zorgboerderijen trekken aan de noodbel. Ook zorgboerin Lieneke Talens uit Valthermond heeft haar handen vol aan het werk dat sinds de bezuinigingen in de zorgsector op haar bord is beland.

Zorgboeren hebben tegenwoordig naast hun zorgfunctie steeds meer administratieve taken, wat het gevolg is van de aangescherpte regelgeving. De extra werkuren worden echter niet vergoed.

Druk te groot
Voor Lieneke Talens van leer-en zorgboerderij Talent gaf het de doorslag om haar bedrijf over te dragen aan haar medewerkers. "De wet-en regelgeving hebben mij gewurgd. Je wilt tijd besteden aan de kinderen, maar in plaats daarvan gaat 70% van je tijd naar onderhandelen over prijzen en het papierwerk dat erbij komt kijken."

 

4 jun.2016

Een luisterend oor en zeer deskundig advies van @Vera_Bergkamp tijdens bezoek aan zorgboerderij "Talent" Valthermond

4 jun.2016

Werkbezoek #Drenthe @Vera_Bergkamp gestart in #Valthermond @D66Drenthe #BEZINN #zorgboerderij #TALENT

 

21 februari 2015, 10:00 uur
Hemmeltied komt vanuit leer-zorgboerderij Talent in Valthermond. Verschillende inwoners komen aan het woord. Zo vertelt Annemiek de Groot over het zwembad dat helemaal door vrijwilligers wordt gerund. Jan Willem Kuipers heeft het over het vervenershuis met winkel dat eruit ziet als in het jaar 1916 toen het huis werd gebouwd. Er wordt live-muziek gemaakt door Luuk en Gea Brouwer en Esther Scheper. Presentatie: Hennie Kuijer en Harm Dijkstra.
www.rtvdrenthe.nl/hemmeltied

 

Februari 2014 Dagblad van het Noorden


Lieneke Talens nam ontslag als docente agogisch werk. Kinderen die zo uit de pas zijn gelopen dat ze ontheffing van de leerplicht hebben rollen in haar boerderij in Valthermond in een warm nest. Maar hoe lang nog? Talens vreest voor de toekomst.

,Ik ben bang dat deze doelgroep ondersneeuwt’

Valthermond Zomer 2011. Horen en zien vergaan de begeleidsters van Leer/zorgboerderij Talent als nieuwkomer A. haar opwachting maakt. Krijsend ligt ze op de grond. Er is niets met haar aan te vangen. ,,Niet op reageren. Negeren en er omheen lopen’’, zegt Lieneke Talens tegen haar medewerksters. Tweeënhalf jaar later, december 2013. A. is veranderd in een vrolijke Frans met humor. ,Jij bent de beste’, zegt ze bij haar afscheid tegen Lieneke Talens.

De moeder – kunstenares - uit haar dankbaarheid in het maken van een beeldje dat ze aanbiedt aan Talens. ,,Talent zorgt dat mensen groeien’’, luidt de dankbetuiging in de voet van het werkje. Hoe de boerderij van Talens zich onderscheidt van andere zorgboerderijen?

Dat zit ‘m in het gebouwtje achter de boerderij. Waar vroeger de aspergeoogst werd gewassen, geoogst, gewogen en verkocht in het winkeltje is nu een leslokaal. Dat elk bureau plaats biedt aan twee personen heeft een reden. Leerlingen worden praktisch één op één bijgestaan door een vaste begeleider. Op elk bureau staat een krat met leermiddelen voor die ene leerling. Een universitair opgeleide vut’er springt als vrijwilliger bij in de ingewikkelde zoektocht naar geschikt lesmateriaal en opstellen van een lesrooster.

Tussenschotten benadrukken het effect van een eigen leeromgeving en helpen concentratiestoornissen te voorkomen. Niet onbelangrijk, want daar is deze categorie hypergevoelig voor, weet Lieneke Talens: ,,Regel 1 is hier: niet aan elkaar komen, niet stoeien. Deze kinderen hebben altijd rumoer in hun hoofd. Ze hebben geen verstandelijke beperking, maar een psychiatrisch stempel. De een heeft ODD, de ander MCDD. Allemaal hebben ze een gedragsstoornis. Ze zijn slachtoffer van het systeem, getraumatiseerd in het onderwijs. Zodra ze in een school met 150 kinderen terechtkomen gaat het mis. En dan wordt het van kwaad tot erger. Als ze op de basisschool niet meer op hun plek zijn belanden ze in het speciaal onderwijs en krijgen ze een knauw. Zo van‘ik kan hier niet zijn.’ Als het escaleert worden ze geschorst. Dan mogen ze een week niet naar school, maar dat voelt meer als een beloning dan straf. Zodra ze terugkeren rennen ze direct weer schreeuwend door de gang, worden ze weer geschorst en dat herhaalt zich, net zolang tot ze ontheffing van de leerplicht krijgen.’’

Zo’n kind wordt thuiszitter. Daar zijn er in Nederland meer van dan we denken, zegt Talens. ,,Een jongetje uit Stadskanaal had drie jaar thuis gezeten voor hij hier terecht kwam.’’ Acht kinderen uit de regio, van 11 tot 18 plus, worden dagelijks gebracht en gehaald en krijgen een gevarieerd programma aangeboden. In de werkplaats leren ze houtbewerken maar ook hoe ze kleine reparaties aan een fiets kunnen uitvoeren. Een vrijwilliger uit Ter Apel helpt ze daarbij.

Regelmaat en stabiliteit, daar gedijen de kinderen onder. ,,Als er eentje uit de pas loopt moet je uitkijken. Dan slaat het heel gauw over. Ben je er op tijd bij dan kun je het ombuigen. Bijvoorbeeld door ze even mee naar de kippen te nemen of een eindje te lopen. Een meisje stond eens met een mes voor me te zwaaien. En laatst had een jongen zo’n driftbui dat een deur uit de sponning vloog. ,Ik loop weg’, riep hij. We wisten dat hij dat niet zou doen maar hielden hem ondertussen stiekem wel in de gaten. Tien minuten later was hij weer terug.'' Wat kun je? Wat voor toekomst kunnen we voor je uitstippelen? Aan de hand van die vragen wordt het individuele ontwikkelingsplan opgesteld. Uitvoeren van taken, bijvoorbeeld in de keuken, de kas of het agrarisch bedrijf van haar man, hoort er bij. ,,Een jongen heeft vorig jaar het gras bij zwembad De Zwaoi twee keer in de week gemaaid.''

Intussen maakt Lieneke Talens zich ernstig zorgen wat er van haar bedrijf overblijft als volgend jaar de financiële verantwoordelijkheid voor de jeugdzorg wordt overgeheveld van rijk naar gemeente. ,,Ik vraag me af of dit soort kleinschalige bedrijfjes het hoofd boven water kan houden. De stichting zorgboerderijen roept zorgboeren op zich aan te sluiten bij grote zorginstellingen. Als ik dat doe dan word ik een soort onderaannemer van Promens care of Accare. Los van de financiële gevolgen vraag ik me dan af wat er nog overblijft van mijn inbreng, mijn visie en missie waar ik voor heb gekozen. Wat heb ik dan nog in te brengen als de manager alles bepaalt? In de kleinschaligheid schuilt de kracht. Ik ben bang dat deze doelgroep straks ondersneeuwt. Op het gevaar af dat ze van het padje raken. Gebeurt dat en komen ze in jeugdgevangenis Het Poortje terecht dan komt er een veel duurdere rekening achter weg dan hier.''

 

01-06-2011

ASSEN - Wethouder Maurice Hoogeveen opende woensdag samen met Leendert de Boom, voorzitter van het College van Bestuur van RENN4, de hoofdvestiging van VSO Drenthe in Assen. Tegelijkertijd werd de nieuwe naam van de school onthuld: de Atlas, bedacht door Mike, oud leerling vestiging Emmen, oud leerling van leer/ zorgboerderij Talent. Hij won de prijsvraag die hiervoor was uitgeschreven en mocht een iPod in ontvangst nemen.

22 oktober 2010

Wij bedanken dorpsvereniging Munsterseveld uit Emmercompascuum voor de envelop met inhoud die de pubergroep heeft gewonnen met jullie spooktocht, de inhoud zal goed worden besteedt.

°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°

Radiouitzending Hemmeltied - 19 juni 2010

Hennie Kuyer is te vinden in Assen en praat over ' Assen Vaart Jaar 2010'. Albert Witter vertelt waarom het de koningin heeft behaagd hem te onderscheiden, zorgboerin Lieneke Talens bestiert leer- en zorgboerderij "Talent" in Valthermond

Lieneke nam Joshua en Chris mee naar de studio in Assen, de live uitzending is te beluisteren op:

www.rtvdrenthe.nl/radio/hemmeltied

**********************************************

12 mei 2010, weekblad "Week in week uit"

Thema weekend op leer- zorgboerderij “ Talent “ kunstzinnig verlopen.
Het logeer weekend van  1, 2 en 3 mei op leer- zorgboerderij Talent te Valthermond was een grandioos succes, de kinderen in de leeftijd van 8 tot 12 jaar werden verrast door een programma vol kunst, cultuur en drama. Vrijdag begon de dag met het land Frankrijk, de kinderen leerden een aantal Franse woorden, er werden Franse spelletjes gedaan, s’avonds was er een kaasfondue en Frans stratego in het bos. Op zondag morgen werden de kinderen gewekt door live doedelzakmuziek bij het Engels ontbijt inclusief gebakken eieren met spek en witte bonen, s’Middag gaf Dick Lubbersen, land-art kunstenaar een work-shop kunst maken, er is een prachtig kunst object gebouwd met de elementen aarde- lucht- vuur en water.
Zondag was het land Afrika aan de beurt, alle kinderen volgden een work-shop jambe spelen, verder waren de kinderen druk met eigen kleren maken voor de rol in het Kruger Park, de bewoners, de wilde dieren en natuurlijk de stropers speelden voor ouders, broertjes en zusjes een geweldig drama de omgeving waar het zich afspeelde was dankzij de Afrikaanse hutten een plaatje. Na afloop waren er Afrikaanse hapjes en een dankwoord voor stagiaire Lianne die dit weekend gebruikte voor haar afstudeer- opdracht voor de SPW opleiding .

Wat de kinderen en de andere begeleiders betreft is zij voor haar inzet, creativiteit en begeleiding met vlag en wimpel geslaagd.  

°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°

Hemmeltied!
Afgelopen zaterdag 6 februari, zijn we live op de radio geweest bij rtv Drenthe.
Locatie, Traktor en werktuigenmuseum Drenthe in Valthermond.
Het is een radioprogramma vanaf locatie op zaterdagmorgen tussen 10.00 en 12.00 uur.

Het Hemmeltied team trekt door de provincie langs dorpshuizen en andere lokaties.

Presentatoren Hennie Kuijer en Harm Dijkstra interviewen elke week opvallende gasten in het Drents. Iedere uitzending live muziek van Nederlandse artiesten.

 

Weekblad "Week ik Week uit"

Talentenjacht in Valthermond.
Ieder mens is uniek, ieder mens heeft talent. Talent kun je niet leren, dat heb je. Dit gegeven staat los van de intelligentie van iemand. Zo kan een leerling uit het bijzonder onderwijs dus evenveel of meer talent hebben op een bepaald gebied dan een leerling uit het regulier onderwijs.
Talent sneeuwt soms onder, krijgt soms geen kans, wanneer een leerling om één of andere reden veel gepest wordt op school, een ontwrichte thuissituatie ontmoet na schooltijd,of op een andere wijze steeds maar weer in een situatie belandt die negatieve prikkels oproept (prikkelzone).
Dit zijn de uitgangspunten, peilers waarop de zorg in Zorgboerderij “Talent” aan het Zuiderdiep in Valthermond wordt gebouwd. Lieneke en haar team zijn steeds maar weer op zoek naar het talent dat in iemand aanwezig is door hem of haar tijdelijk buiten de prikkelzone te plaatsten. Dus tijdelijk in de zorgboerderij, los van de dagelijkse beslommeringen, op te nemen.  En dat blijkt bijzonder goed te werken.


De leden van Gemeentebelangen Borger-Odoorn waren 19 september op bezoek bij Lieneke en haar team en lieten zich uitgebreid informeren over de werkwijze binnen deze zorgboerderij.
 Zorgboerderij “Talent” is ongeveer twee en half jaar operationeel als professionele zorgboerderij. Het voorste deel van de boerderij is met enkele ingrijpende verbouwingen aangepast aan de behoefte, het achterste deel doet nog gewoon dienst als agrarisch bedrijf. Daarvoor werd op kleine schaal al zorg gegeven in de woning naast de boerderij. Op een gegeven moment werd die locatie echter te klein voor het aanbod en werd uitgeweken naar de boerderij.
De zorg die wordt gegeven is vooral bedoeld voor kinderen met gedragsproblemen, ADHD en/of autisme. Het leerniveau van de kinderen varieert van “normaal” niveau tot iets lager. Het betreft in alle gevallen kinderen met een medische indicatie. Dat wil dus ook zeggen dat  Zorgboerderij “Talent” erkent wordt door de zorgverzekeraars en de ouders van deze kinderen gewoon een rekening krijgen voor de geboden zorg. De rekening kunnen ze dan weer bij hun zorgverzekeraar kunnen indienen.
Vaak is het erkennen van de zorgbehoefte voor en kind een bijzonder moeilijke stap voor de ouders. Als eenmaal die barrière genomen is, zijn de ouders vaak blij dat ze hun kind aan de zorgen van “Talent”hebben toevertrouwd.
Na een tweede kop koffie op het ruime, overdekte terras naast de zorgboerderij (de meeste dagen van het jaar kunnen de leerlingen hier eten om maar zoveel mogelijk frisse lucht binnen te krijgen), kregen de leden van Gemeentebelangen een rondleiding door de boerderij. Wat binnen vooral opviel was de afdeling met boormachines, lasgereedschap, een ruime werkbank en veel gereedschap. 

Natuurlijk werden hier direct vragen over gesteld door “de politiek”. Lieneke legde uit dat ook leerlingen die even buiten het reguliere onderwijs worden geplaatst, gewoon recht hebben op onderwijs en dat dat dan ook wordt aangeboden in de zorgboerderij. De leerlingen krijgen individueel of in kleine groepjes les, zelfs les in de Engelse taal als dat tot de mogelijkheden behoort. Met name tijdens de lessen metaal wordt nogal eens talent ontdekt bij de leerlingen. Sommigen blijken bijzonder goed  met hun handen te kunnen werken en hebben net even dat wat een ander niet heeft.  In zorgboerderij “Talent” is het team onder leiding van Lieneke dus dagelijks op zoek naar verborgen talent. Verborgen talent dat ineens boven komt drijven als leerlingen tijdelijk buiten hun  prikkelzone, buiten de omgeving waarin ze problemen ondervinden, worden geplaatst  en wat meer begeleiding krijgen dan in een grote schoolklas op een reguliere school.
Voor de leden van Gemeentebelangen Borger-Odoorn was het een wijze les; iedereen heeft talent, als je het maar weet te ontdekken. En daar heb je soms even professionele mensen voor nodig zoals het team van zorgboerderij “Talent”.

*******************************************************************************************************

Kiek op de mo(a)nd
december 2007 Lieneke Talens:
‘Ik ben er eentje van honderd procent’


Goed, Lieneke Talens is dan geen geboren Valthermondse: ‘Ik ben geboren in Midden-Drenthe, onder de hunebedden.’ Maar ze woont inmiddels al 27 jaar in het dorp en ze is van de ruimte en de vergezichten van het veenkoloniale gebied gaan houden. Nu is ze hier stevig gevestigd. Mét het akkerbouwbedrijf en het mechanisatiebedrijf. En met de asperges. Maar vooral: met de zorgboerderij.
‘In het begin dacht ik: wat doe ik hier eigenlijk? Wat is dit vreselijk! Dan kwam ik uit Emmen en reed naar huis en dan was ik voordat ik het wist de Mondenweg al voorbij. Was ik m’n eigen huis straal voorbijgereden!’ Ze kregen een zoon en toen die naar school begon te gaan, leerde Lieneke eigenlijk ook pas mensen kennen. Voor die tijd werkte ze in Emmen en kwam ze alleen naar Valthermond om er te wonen. Maar naarmate ze het dorp en de streek beter leerde kennen, raakte ze verknocht aan het gebied. ‘Vroeger ging je naar het bos, want in het bos wandelen was mooi. Maar dat hoef ik niet meer, ik vind bos zelfs donker en een beetje beklemmend. Als ik nu ’s avonds mijn honden uitlaat, dan heb ik een heleboel lucht en ruimte om me heen.’
 

Asperges
‘We hadden hier dus een akkerbouwbedrijf, maar het ging slecht in de akkerbouw en we zochten er eigenlijk iets bij. Toen kregen we de asperges en vanaf dat moment werd ik eigenlijk ook boerin en niet alleen maar de vrouw van een man die een agrarisch bedrijf runde. Ik had ook helemaal die boerenachtergrond niet, het was tot nu toe gewoon mijn ding niet. Maar goed, twee en een halve hectare asperges dus, en toen we ermee begonnen, was het heel mooi weer en die krengen schiéten de grond uit. Eigenlijk wisten we niet goed hoe we ze eruit moesten krijgen, dat moet je allemaal leren, maar tenslotte haalden we er zo’n duizend kilo uit. Dat moest allemaal gewassen en gesorteerd worden en naar de veiling. Ik dacht: nou, als dát het moet zijn, dan loopt het op een huwelijkscrisis uit. Maar dat hebben we ook weer overleefd. En gaandeweg vond ik het ook best leuk, je kreeg contact met klanten. Kijk, zo’n veenkoloniaal akkerbedrijf, dat zijn fabrieksaardappelen, suikerbieten en graan en dat gaat naar de fabriek. Maar asperges zijn tuinbouwproducten en dan krijg je met mensen te maken.’
Ondertussen werkte Lieneke bij een welzijnsorganisatie en een paar jaar via de gemeente. Bijstandsuitkering, re-integratie, arbeidsmarkt. Vervolgens ging ze bij het Drenthe College in Emmen werken en daar geeft ze nu nog steeds les, aan de SPD-opleiding, waar ze sociaal-pedagogische werkers opleidt, Ze heeft een HBO-opleiding cultureel-maatschappelijke vorming met didactische aantekening, zodat ze les kan geven. En die opleiding stond ook aan de basis van haar zorgboerderij naast hun woning aan het Zuiderdiep.
 

De zorgboerderij
‘Intussen hadden we ook een mechanisatiebedrijf gekocht, dat een beetje moest worden aangepast, het akkerbouwbedrijf liep goed en zo kom je je dagen wel door. De mensen vragen me wel eens hoe ik het toch allemaal doe, maar ik denk dat ik met een hele hoop energie ben geboren. Af en toe denk ik: had ik maar wat minder ambitie, deed ik het maar wat rustiger. Maar ik ben nu eenmaal zo iemand die ervoor gáát als ik iets wil. Ik ben er eentje van honderd procent. En dat geldt dus ook voor de zorgboerderij.’ In de tijd dat Lieneke bij het Drenthe College werkte, ontstond het nieuwe leren: kinderen moesten niet alleen de theorie toegediend krijgen, ze moesten vooral in de praktijk ervaren hoe het is. Er werd een aantal leerbedrijven gesticht, waar de leerling kon gaan kijken en er achter komen welke mogelijkheden er voor hem of haar n de praktijk waren.
‘Ik had toen een leerling van wie ik dacht: die zou heel geschikt zijn om samen met mij een zorgboerderij van de grond te tillen. De ervaring, de business had ik al een beetje. Er woonde een jong stel in de boerderij hiernaast. Dat ging eruit en kocht een woning. Toen dacht ik: nou, daar komt niks meer in en ik ga nu voor mezelf een eigen zorgbedrijf starten! Ze hebben het voorhuis verbouwd en sinds maart van dit jaar zijn we dus een professionele organisatie.’
Lieneke denkt dat iedereen een zorgbedrijf kan beginnen, dat je er geen bepaalde diploma’s voor nodig hebt om een goede opvang te bieden aan verschillende doelgroepen. Maar wat er beslist wél moet zijn: liefde voor het werk en je gasten, veel gedrevenheid en de vaste wil om er iets van te maken. En dat had ze allemaal.
 

Van de grond
Je kunt je laten certificeren en daar is Lieneke ook mee bezig. Het betekent dat je aan een aantal eisen moet voldoen. Met betrekking tot brandveiligheid, opleiding van bedrijfshulpverlening, protocollen, dat soort dingen. Ze zijn lid van de Vereniging van Zorgboeren in Nederland en aangesloten bij de Stichting Zorgboerderijen Drenthe. En zo is leer-/zorgboerderij ‘Talent’ van de grond gekomen. Samen met begeleidster Monique Saadhoff biedt zorgboerin Lieneke opvang aan kinderen uit het speciaal onderwijs van acht tot en met achttien jaar, die bijzondere zorg nodig hebben. Ook buitenschoolse opvang is mogelijk.
Lieneke leidt ons rond in en om de boerderij. Een fleurige tuin – uiteraard wat kaal in deze periode – een trapveldje, een grote, overdekte picknicktafel, stoeltjes gemaakt van aardappelkratten; het ziet er gezellig en verzorgd uit. Binnen dito: een moderne keuken, voornamelijk uit giften gefinancierd, met alles erop en eraan, waar de kinderen kunnen koken. Een gezellige huiskamer, met een grote poppenkast, een aantal slaapkamertjes en een hobbyruimte, waar ook landbouwwerktuigen zijn opgeslagen, en waar kinderen kunnen leren lassen en slijpen. Buiten staan een paar ijzeren vogels die van hun vaardigheden getuigen.
Structuur, ruimte, gezelligheid en samenzijn: dat biedt de zorgboerderij. Met een activiteitenprogramma dat varieert van bioscoopbezoek tot een lang weekend naar Ameland. Samen koken, samen knutselen, hutten bouwen, kamperen, spelletjes, voetballen, houtbewerking, feestjes en sport. Ook kan er soms meegewerkt worden op het akkerbouwbedrijf: aardappels rooien, mogelijk ook asperges steken en in het winkeltje verkopen en zelfs je tractorrijbewijs halen.
 

Structuur bieden
Lieneke wil wel heel duidelijk hebben dat de zorgboerderij géén therapeutische instelling biedt, daar zijn psychotherapeuten en psychiaters voor. Wel structuur aan kinderen met gedragsproblemen, die slecht kunnen omgaan met andere kinderen en die dus ook geen vriendjes hebben. De zorgboerderij zorgt er dan voor dat ze ook buiten schooltijd contacten met andere kinderen krijgen. Bovendien ontlast de boerderij de thuissituatie; ouders met meer kinderen willen ook wel eens af en toe rust in de tent.
Hoe komt ze aan haar klanten? ‘We hebben er eigenlijk niks voor gedaan, het kwam gewoon naar ons toe. Mond-tot-mondreclame meestal, en mensen die onze website hadden ontdekt. We zijn pas in maart 2007 gestart, maar onze boerderij is nu vol. We willen kleinschalig blijven, groepen van hooguit tien kinderen. We hebben inmiddels de groepen naar leeftijd opgesplitst: van zeven tot tien jaar, van tien tot twaalf, pubers en meiden. Alleen bij die laatste groep zou eventueel nog iets bij kunnen, de rest zit vol.’

Waar haalt ze in ’s hemelsnaam de tijd vandaan om al die zaken aan te pakken? Tja, daar vraag je zo wat. Ze heeft behalve hulp van Monique ook hulp van stagiaires en dus werken ze op woensdagmiddagen wel met vier mensen. Maar op termijn moet er wel iemand bij komen. Kan dat financieel? ‘Op het moment draaien we goed. Maar ja, de huur van de boerderij moet betaald worden en gas, licht en water, en de kinderen moeten eten mee. De activiteiten kosten natuurlijk ook geld, dus het is goed uitkijken wanneer je nieuw personeel wilt inhuren. Ik zie dat aan ons akkerbouwbedrijf en het mechanisatiebedrijf: personeelskosten gaan altijd door.’
En die tijd? Ach, met het akkerbouwbedrijf bemoeit ze zich niet en met de aspergeteelt zijn ze aankomend jaar nog bezig, maar daarna houden ze ermee op; ze hebben het druk genoeg. Er blijft maar heel weinig vrije tijd over en daarom is Lieneke best tevreden dat die asperges binnenkort verleden tijd zijn. Krijgt ze misschien ook eens wat tijd voor zichzelf…